ANLATIM(Takrir):
Bilgilerin öğretmen tarafından sözel olarak öğrenciye aktarılmasıdır. Grup kalabalık, süre az ve konu çoksa kullanılır. Organize bilgi aktarmada ve karmaşık konuların öğretiminde etkilidir. Bilgi düzeyi hedefler kazandırır.
TARTIŞMA:
Öğrencileri düşünmeye yöneltmek, farklı görüşleri açığa çıkarmak, bilgileri pekiştirmek için kullanılır. Bilişsel becerilerle birlikte duyuşsal özellikler ve iletişim becerisi kazandırır. Tartışma yönteminde kullanılan bazı teknikler şunlardır: Münazara: Bir jüri karşısında iki grubun, önceden belirlenmiş herhangi bir konu hakkındaki zıt görüşleri savunmalarıdır. Panel: Bir başkan ve 3-5 kişiden oluşan uzmanlar grubunun, dinleyiciler karşısında, ilgi çekici bir konudaki düşüncelerini, konunun farklı boyutlarını değişik açılardan sunmalarıdır. Forum: Farklı görüşlere sahip kişilerin bir konudaki sorunları tartışarak bir sonuca varmayı amaçladıkları süreçtir. İzleyiciler de baştan itibaren görüş belirtip, soru sorabilir.
Kollegyum: Biri uzman, diğeri öğrencilerden oluşan iki grup
vardır. Öğrenciler uzman grubuna soru yöneltir.
Zıt Panel: İşlenen konuları tekrar etmek, öğrencilerin konuya
ilgilerini devam ettirmek için sınıf iki gruba bölünür. Bir grup
soru sorar, diğeri cevaplar. Sonra roller değişir.
Sempozyum(Bilgi şöleni): Öğrenci veya dinleyici grubu
karşısında bilimsel veya düşünsel ağırlık taşıyan bir konunun
uzmanlar tarafından tartışılmasıdır. Sempozyum sonunda
tebliğ dağıtılır. Dinleyicilerde bilimsel ilgi uyandırır.
Açık Oturum: Güncel ve geniş kitleleri ilgilendiren konuların herkesin izleyebileceği şekilde tartışılmasıdır. Belirlenen konuda farklı görüşlere sahip kişiler karşılıklı etkileşim içinde defalarca söz alır. Konunun tarafsızca sorgulanmasını sağlar. Seminer: Alanında uzman kişilerin, belli bir konuyla ilgili, özel bir kitleye sunu yapmasıdır. Hizmet içi eğim seminerleri gibi. Bazen öğrencilerden, yapmış oldukları bilimsel çalışmaları dinleyiciler karşısında sunmaları istenebilir.
Brifing: Üst bir yetkiliye çeşitli araç-gereçler kullanarak özet bilgiler verilmesidir. Bir konunun ayrıntıları veya bir kurumun işleyişi hakkında ilgililere bilgi vermektir.
ÖRNEK OLAY:
Gerçek hayatta karşılaşılan veya karşılaşılması muhtemel olan sorunlu bir durumun sınıf ortamında tartışılarak çözüm bulunmasıdır. Öğrenci seviyesine uygun, ilgi çekici ve farklı çözümlere ulaşmayı gerektiren problemler seçilmelidir. GÖSTERİP YAPTIRMA:
Bir konuya ilişkin bilgilerin açıklanması ve bilgilerin beceriye dönüştürülmesini, bir işin nasıl yapılacağının öğrenciye kazandırılmasını amaçlar. Uygulama düzeyinde ve psikomotor becerilerin, yaparak-yaşayarak öğrenilmesini sağlar. PROBLEM ÇÖZME:
Gerçek yaşamda karşılaşılan problemlere ilişkin bilimsel çözümler üretmeye yarar. Üst düzey düşünme, karar verme, yaratıcı düşünme gibi beceriler kazandırır. Bilimsel problem aşamaları kullanılır. Farklı çözümlere ulaşılması amaçlanır. BİREYSEL ÇALIŞMA:
Öğrenci merkezlidir ve öğrenme sürecini öğrencinin kendisine göre düzenleme fırsatı verir. Öğrencinin ilgi, ihtiyaç ve yetenekleri dikkate alınır. Hızlı ve yavaş öğrenen öğrencilere yöneliktir. Sosyalleşmeyi azaltır.